prof. Roman Grucza,
recenzent  muzyczny 

Na to dzieło trzeba było czekać wiele lat, właściwie przez całe ćwierć wieku, bo tyle liczy historia kaszubszczyzny w Kościele. Śpiewnik wraz z nutami pokazuje, jak żywa jest to twórczość, a także jaki znakomity osiągnęła poziom, o czym zaświadczają znakomite recenzje wybitnych znawców: Księży profesorów Jana Perszona i Jana Walkusza  oraz Prof. Romana Gruczy, muzyka w Akademii Muzycznej w Gdańsku. Książka powstała w efekcie działania ZG ZKP, pod patronatem  Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Redaktorem dzieła, zawierającego 120 pieśni kościelnych, starannie zweryfikowanych pod względem teologicznym, kaszubologicznym oraz muzycznym, jest Eugeniusz Pryczkowski. Natomiast wśród autorów słów i muzyki są najznakomitsi twórcy literatury kaszubskiej, zwłaszcza ostatnich dziesięcioleci

Z opinii recenzentów: 

Zamieszczone w redagowanym śpiewniku teksty są poprawne teologicznie. Dotyczy to zarówno pieśni odnoszących się do tajemnicy Chrystusa (wcielenie, męka, zmartwychwstanie, Eucharystia), jak i tych,, które skierowane są do Boga Ojca. W pieśniach opiewających Matkę Chrystusa (których wiele powstało w kontekście kultu Królowej Kaszub w Sianowie) poprawność teologiczna (zasada chrystocentryczna) nie ulega wątpliwości. Nawet w prostszych i nieco naiwnych tekstach (te są nieliczne) nie można dopatrzyć się uchybień dotyczących ortodoksji. [...].

Ks. Prof. Jan Perszon,
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu

Przygotowany przez Eugeniusza Pryczkowskiego śpiewnik „Dlô Was Panie” należy niewątpliwie postrzegać jako świadectwo bogatej kultury religijnej Kaszubów. A choć – w obecnym kształcie – jest to bardziej dowód religijnej i artystycznej świadomości (z pewnością tożsamości i dewocyjnego zaangażowania) twórców i autorów zamieszczonych tekstów i ich umuzycznionej wersji, należy zarazem przypuszczać, że opublikowanie przygotowanego zbioru, spowoduje rozpowszechnienie i popularyzację pieśni kościelnych w języku kaszubskim. A właśnie na to ze wszech miar zasługuje zaproponowany śpiewnik, który z jednej strony jest uzewnętrznieniem bogactwa i zróżnicowania płaszczyzn i sposobów mówienia do Boga i o Bogu w całym kontekście literacko – teologiczno – kulturowym, z drugiej zaś – patrząc z pozycji teologa i recenzenta – mieści się on całkowicie w kanonach poprawności kościelno – teologicznych. [...].

Ks. prof. Jan Walkusz,
Katolicki Uniwersytet Lubelski